
Nadi @nadizoetebier
Nadi Zoetebier is moeder van twee kinderen, contentcreator en oprichter van TijdOmTeSpelen.nl. Op Instagram deelt ze via @nadizoetebier dagelijks inspiratie voor spel, zodat sensorisch spel haalbaar, waardevol en leuk wordt. Met vrij te gebruiken materialen en leerzame spelideeën helpt ze gezinnen het plezier te ontdekken van leren door te spelen.
Waarom sensorisch spel meer is dan alleen een rommeltje – waarom het écht leerzaam is voor jonge kinderen en hoe je als ouder je hoofd koel houdt.

Na bijna twee jaar probeerde ik het eindelijk. Ik kocht de Inspire My Play TRAY. Vooral omdat ik behoefte had aan een grens. Een bak die de rommel binnen de perken zou houden en mijn innerlijke controlefreak kalm zou houden. Het was een compromis, van mij voor mezelf. Mijn kind kon op ontdekking gaan en ik kon mijn hoofd koel houden. Het bleek dat sensorisch spel niet alleen een rommelige chaos is. Het is écht leerzaam. Voor ons allebei.
De originele PlayTRAY

Waarom ik spel met rommel vermeed (en waarom veel ouders dat nog steeds doen)
Sensorisch spel legt de basis voor leren
Wanneer kinderen scheppen, gieten, knijpen of kneden, lijkt het misschien gewoon leuk (en dat is het ook!), maar ondertussen ontwikkelen ze belangrijke vaardigheden. Van fijne motoriek en coördinatie tot concentratie en probleemoplossend vermogen: sensorisch spel legt de basis voor beginnende taal- en rekenvaardigheden en emotionele zelfregulatie.
Een eenvoudig bakje met droge rijst? Dat wordt een taallab zodra je kind er letters in overtrekt. Een bak met zeepsop en maatbekers? Dat is de eerste stap naar inzicht in inhoud en vergelijken.
Ik keek toe hoe mijn zoon voorzichtig water van het ene bekertje in het andere goot en hardop vertelde wat hij deed: ‘Deze is vol. Hier moet nog meer bij.’ Dat is al vroeg wiskundig taalgebruik. Geen werkblad nodig.
Emoties en zelfregulatie
Een van de meest onverwachte ontdekkingen voor mij was hoe rustgevend sensorisch spel kan zijn. Onze oudste was net grote broer geworden én op school begonnen, allemaal in dezelfde week. De emoties liepen hoog op en veranderingen waren moeilijk. Sensorisch spel werd een moment van houvast. Voor ons allebei. In plaats van driftbuien te krijgen, gebruikte hij het sensorische materiaal dat ik had klaargezet om tot rust te komen.

Hij haalde zijn vingers door rijst in alle kleuren van de regenboog of kneep in een bolletje klei, en ik kon de stress bijna zien wegsmelten. Herhaalde, tastbare bewegingen hebben iets diep rustgevends. Ze bieden jonge kinderen een manier om grote gevoelens te verwerken, zonder dat ze er grote woorden voor nodig hebben. En terwijl hij ‘afgeleid’ was, kon ik makkelijker met hem praten over wat hij voelde.
Het is echt niet zo’n rommeltje!
In het begin was ik bang dat sensorisch spel overal terecht zou komen. Rijst door het hele huis of klei over de meubels.
Hier is een waarheid die je niet vaak hoort: sensorisch spel wordt alleen zo’n rommeltje als je het zelf toelaat. Een bakje kikkererwten of rijst? Dat veeg je in een paar seconden op. De sleutel is voorbereiding en duidelijke grenzen. Ik leerde om bij nat spel altijd een grote handdoek of mat neer te leggen, de speelplek vooraf klaar te maken en duidelijk aan te geven wanneer het spel begint en eindigt.

Ook de Inspire My Play TRAY vind ik hiervoor ideaal. Die biedt precies de afbakening die we nodig hadden om met sensorisch spel te beginnen. Hoge randen en stevige materialen; je mag in de bak spelen en je mag ook buiten de bak op de handdoek (of mat) knoeien, maar als het vaak misgaat of je expres gaat morsen, stoppen we.
En ja, soms wordt er gemorst. Ook dat hoort bij het leerproces. Het leert kinderen verantwoordelijkheid, opruimen en geduld. Meestal ruimen we samen op. En als de emoties hoog oplopen, ruim ik zelf op (kies je strijd!). Bij ‘nat spel’ of extra rommelig spel zet ik de Inspire My Play TRAY gewoon onder de douche voor degene die daarna gaat douchen — zo is hij in een mum van tijd schoon. Met deze grenzen en afspraken merkte ik dat mijn zoon elke keer voorzichtiger werd. Hij leerde dat zijn gedrag gevolgen had.

Van sensorische speelbak naar leerlab
Terug naar het punt waarop ik wilde vertellen wat sensorisch spel (lekker knoeien) eigenlijk voor je kind betekent. Sensorisch spel is leren. Dit ontwikkelt je kind, vaak zonder dat je het zelf doorhebt.
- Fijne motoriek. Scheppen, gieten, knijpen en kleine voorwerpen oppakken versterkt de handspieren en bereidt ze voor op schrijven.
- Taal. Texturen benoemen, handelingen beschrijven en verhalen vertellen tijdens het spelen vergroten de woordenschat en verbeteren de communicatie. · Probleemoplossend vermogen. Bouwen, experimenteren en voorspellen wat er gebeurt („Wat gebeurt er als ik meer water toevoeg?”) ontwikkelen het logisch denken.
- Concentratie en zelfstandigheid. Sensorisch spel leidt vaak tot een 'flow': langdurige, zelfstandige betrokkenheid.
- Zelfvertrouwen. Je kind bepaalt hoe het speelt. Geen regels, geen goed of fout. Alleen ontdekken.
Ik weet dat het lastig kan zijn om het spel niet te sturen. Zeker bij sensorisch spel (lekker knoeien). Maar als je je kind de vrijheid geeft om op ontdekking te gaan, leert het snel. Toen ik me geen zorgen meer maakte over de rommel, kon ik pas echt zien wat er gebeurde: een jongetje dat de wereld stukje bij beetje ontdekte, door sensorisch te spelen en lekker te knoeien.
Twijfel je over sensorisch spel? Ik begrijp je. Ik was net als jij. Maar ik wil je dit vertellen: het draait niet om de rommel. Het draait om verbinding, nieuwsgierigheid en zelfvertrouwen.

Je hebt geen explosie van regenboogrijst nodig om het te laten werken. Een handje droge bonen en een paar lepels zijn genoeg. Een bak scheerschuim en een vinger om erin te tekenen. Water, bellen en maatbekers. Houd het eenvoudig, laat je kind de leiding nemen en kijk waar het toe leidt. Bouw daarop voort. Want achter de rommel schuilt iets magisch.

Van sensorische speelbak naar leerlab
Terug naar het punt waarop ik wil vertellen wat sensorisch spel (lekker knoeien) eigenlijk voor je kind doet. Sensorisch spel is leren. Dit is wat je kind ontwikkelt, vaak zonder dat je het zelf doorhebt.
- Fijne motoriek. Scheppen, gieten, knijpen en kleine voorwerpen oppakken versterken de handspieren en bereiden ze voor op schrijven.
- Taal. Texturen benoemen, handelingen beschrijven en verhalen vertellen tijdens het spelen vergroten de woordenschat en verbeteren de communicatie. · Probleemoplossend vermogen. Bouwen, experimenteren en voorspellen wat er gebeurt („Wat gebeurt er als ik meer water toevoeg?”) ontwikkelen het logisch denken.
- Concentratie en zelfstandigheid. Sensorisch spel leidt vaak tot een ‘flow’: langdurige, zelfstandige betrokkenheid.
- Zelfvertrouwen. Je kind bepaalt hoe het speelt. Geen regels, geen goed of fout. Alleen ontdekken.
Ik weet dat het lastig kan zijn om het spel niet te sturen. Zeker bij sensorisch spel (lekker knoeien). Maar als je je kind de vrijheid geeft om op ontdekking te gaan, leert het snel. Toen ik me geen zorgen meer maakte over de rommel, kon ik pas echt zien wat er gebeurde: een jongetje dat stap voor stap de wereld leerde kennen door sensorisch te spelen en lekker te knoeien.
Twijfel je over sensorisch spel? Ik begrijp je. Ik was net als jij. Maar ik wil je dit vertellen: het draait niet om de rommel. Het draait om verbinding, nieuwsgierigheid en zelfvertrouwen.

Je hebt geen explosie van regenboogrijst nodig om het te laten werken. Een handje droge bonen en een paar lepels zijn genoeg. Een bak scheerschuim en een vinger om erin te tekenen. Water, bellen en maatbekers. Houd het eenvoudig, laat je kind de leiding nemen en kijk waar dat je brengt. Bouw daarop voort. Want achter de rommel schuilt iets magisch.


